'Sti guagliune

A quacche anno e 'nu poco 'e cchiù
ce sta chi ce aiuta dint' 'a vita
e chi spisso e volentieri fà 'e tutto pe' ce divertì,
pe' ce fà ascì a dint' 'o scuro
e pe' ce avvicinà a 'stu munno
ca 'e vote nun ce accetta,
no pe' odio o pe' pudore,
ma sulo p' 'a paura 'e ce tuccà.

Pe' ffà 'nu mestiere 'e chisto tipo
ce vò pacienza, amore e umanità,
pecchè senza 'sti cose
vicino a nuje nun se po' faticà.

'Sti guagliune 'e teneno tutte 'e tre
e nun se scordano maje d'ausà.

È comme fosse 'na ricetta
addò miette 'a pacienza
pe' te sosere 'a matina e jì a faticà
e pe' surpurtà si 'e vote stammo nervosi
e nun sapimmo manco nuje che ammà fa;

po' ce vò l'ammore
ca sulo chi è buono 'e core sape dà;

e nun ce scurdammo ca dint' 'o core
chello ca nun po' mancà
è 'o senso 'e umanità,
pecchè ce ne vò tanta pe' ce accuntentà.

Facenno tanti auguri
e pure dint' 'e preghiere
nun ce scurdammo 'e 'sti guagliune
ca tutte nuje ammà ringrazià.